Future Legends

FUTURE LEGENDS

Net als je denkt, alles blijft bij het oude:
Barok de rivier, torenhoog de blues bij het rabot,
de schoorsteen van je schaduw in het gras,
de krimbollen bij de kaai over de dode brug,
komen wij terug van nooit weggeweest,
onze tongen als keersluizen van de tijd,
ademspades verwilgend in de Lieve,
op het plein als palmbomen uitwuivend
in het luide silhouet van onze letters,
hoog in de on-taal van onze pijn, en wij weten:
alles is nu aangebroken. Als een moederstad
kuilt zij haar slangen in, haar wangen in,
haar kaakslag langs de sporen.
Maar onze logica is hoog als een boom van beton,
en wij beitsen onze verhalen tot ze vogelkasten
zijn en vervliegen in de steile gevelklim van morgen.
Net als je denkt, alles blijft bij het oude,
geef je me een kus als Jasoon langs de kade,
terwijl de Waalse Krook al naar Korinthe ruikt,
en je zegt: de kruik gaat zolang te water,
en ik lees je: je bent zo barstensvol later,
en zo verliezen we ons de stenen uit de grond
totdat er boeken van beelden en beelden van boeken
groeien uit het niets, omdat alles al erfgoed is,
terwijl de rest van de stad me morgen zal vertellen
hoe levendig ik je mis.

© Steven Van de Putte

Foto ©