Project

Debuutbundel ‘Moederstad’

Als gewezen ondervoorzitter van Toerisme Leiestreek raakte ik gefascineerd door de schoonheid van de 28 Oost- en West-Vlaamse steden en gemeenten die zich door de gouden rivier met elkaar verbonden weten. De Leiestreekgedichten in mijn debuutbundel ‘Moederstad’ zijn dan ook de vrucht van een kleurrijke ontdekkingsreis door mijn streek. Een toevallige wandeling, een krantenartikel, een citytrip,… de meest uiteenlopende inspiratiebronnen liggen aan de basis.

De titel ‘Moederstad’ verwijst naar de ideeën die ik erop nahoud over identiteit. Onze identiteit wordt in grote mate bepaald door onze dichtste leefomgeving en door ons sociaal netwerk. Ik voel niet in termen van een moeder-of vaderland, maar in termen van een moeder-of vaderstad. De stad waarin je woont, leeft en liefhebt is zo bepalend voor wie je als mens bent. Ik benader steden ook heel lichamelijk in mijn poëzie omdat ik ze vereenzelvig met wie ik graag zie. Opgaan in een stad is opgaan in mensen, er samenvallen met hun schaduw in het gras.

Tegelijkertijd is ‘Moederstad’ ook een speelse verwijzing naar de term moederstad (Oudgrieks: μητρόπολις / mētrópolis) uit de Griekse oudheid, de naam die de inwoners van een apoikia (Oud-Griekse kolonie) gaven aan de polis waar haar stichters van afkomstig waren. Zo hebben vele Deinzenaars een sterke band met Gent, hun metropool in pocketformaat. Ze zijn er geboren, hebben er gestudeerd, werken er, laten er zich inspireren of pikken er ideeën op die ze herintroduceren in hun eigen stad. En toch is er de laatste jaren ook een kentering merkbaar.

De eenzijdige schatplichtigheid van provinciesteden aan de moederstad maakte plaats voor een meerzijdige wisselwerking. Uitgaande van hun eigen kracht, in het bijzonder de cultuur en de welvaart die eeuwig verbonden blijven met de Leie, hebben vele Leiestreeksteden-en gemeenten zichzelf heruitgevonden. De stadskernvernieuwing in Deinze (Aan de oever, Drie torens), Harelbeke (Terug naar Harelbeke) en Kortrijk (Texture) zijn daar mooie voorbeelden van. Velen onder ons hebben zowel de metropool als de eigen Leiestad nodig om in balans met zichzelf te zijn. Ze voelen zich niet compleet zonder de ene of de andere. Door onze aderen stroomt van bron tot monding het bloed van dezelfde rivier. Diezelfde dualiteit ervaar ik ook als dichter. De stadsgedichten over Deinze en Gent, respectievelijk tot mijn vader-en moederstad gedoopt, vormen dan ook de centrale as van de Leiestreekgedichten. Deze en andere steden vormen voor mij een onuitputtelijke inspiratiebron. Ik hoop dat deze bundel ook voor u een inspiratiebron of een Leie-draad zal zijn, al was het maar voor een wandeling in deze prachtige streek. Het is immers mijn vurige wens dat mijn gedichten gelezen, gewandeld, gesproken en geleefd worden

Website

Het is een bewuste keuze om aan de bundel ook een website te koppelen. Via deze website treden de gedichten buiten de grenzen van hun eigen tekst. Ze gaan een eigen, groter leven leiden, door er onder meer filmpjes en foto’s aan te koppelen. Zo werkte ik voor bepaalde gedichten samen met fotografen Hilda Careel, Ive Steyaert en Martin De Baerdemaeker.  De foto op de websitebanner(beeld van de Leiedam in Deinze) bovenaan is eveneens van Martin De Baerdemaeker.

Nevenprojecten

Aan de bundel Moederstad zijn ook nevenprojecten gekoppeld. Eén van de nevenprojecten is de podcast met ingesproken gedichten uit ‘Vaderstad’ en ‘Moederstad’ die je hier op de website kan beluisteren. Momenteel werk ik met mijn uitgever aan een digital story telling-project rond de bundel.

De Scriptomanen

De Scriptomanen geeft bekende schrijvers uit, onder wie Patrick Bernauw, Guy Didelez, Koen D’haene, Willie Verhegghe, … maar schrikt er ook niet voor terug om debutanten of minder bekende auteurs in deze barre publicatietijden een kans te geven. Ook de laatste bundel van Martin Carrette (“Dubbel Spel”) en van DéCéDé-collega Eddy Vaernewyck (“Over het geluk van oude zomers”) verschenen bij de Scriptomanen.

De Scriptomanen, in 1993 opgericht door onder meer acteur-regisseur en auteur Anton Cogen, legde zich als schrijverscollectief in de beginjaren vooral toe op theaterproducties. Later werkte het collectief ook voor radio en televisie, zo tekenden de Scriptomanen medio jaren negentig voor een paar seizoen van de jongerensoap “Wat nu weer!?” op VTM . In het begin van de 21ste eeuw en vooral onder impuls van voorzitter Patrick Bernauw maakten de Scriptomanen talloze multimediale en interactieve producties, moordspelen en stadsspelen in de reeks “Mysterieus België”, voor bedrijven (teambuildings), steden en gemeenten (toerisme, cultuur, erfgoed), en diverse verenigingen en organisaties, tot zelfs de Europese Gemeenschap toe. In die periode groeide de groep uit tot een artistiek collectief, waarin zowat alle disciplines vertegenwoordigd zijn. Sinds 2014 is vzw de Scriptomanen zich dan weer gaan toeleggen op het “digitaal uitgeven”, in Printing On Demand (POD) en ebook, van fictie en non-fictie, zowel voor volwassenen als voor de jeugd, maar ook van poëzie, drama en “spel”.

Move to serve

Wat ik aan de bundel verdien, wordt integraal geschonken aan Move to serve, een organisatie die via sportevenementen en -uitdagingen fondsen verzamelt voor gezondheidsprojecten. Moederstad toont aan dat sport en cultuur perfect samen gaan. Je zal mijn gedichten niet alleen kunnen lezen, maar ook via de moderne technieken, kunnen wandelen. Zo zet deze bundel op zijn manier ook aan tot bewegen. Meer info over Move to serve vind je op http://https://www.facebook.com/movetoserve/.

Download hier het persdossier over het project