Slagkracht

SLAGKRACHT

herinneringen aan Remietje

Ik ben geen “golden member”
van deze Schotse tempel
waar putters offers plengen
ter ere van jouw landbouwbloed,
maar slechts een ooggetuige
van de afslagplaats,
van het hoge en het lage dorp,
waar je uitstak boven het maaiveld,
de beken en grachten die je uitmaakte
(het maakte niet uit voor wie),
de wegen die je uit losse pols met pioche
liet verrijzen, zuurdesem van natte grond,
de veerkrachtige kruim die je bakte
met het water en het bloem van de oever.
In de straten stak je als een bovengrondse god
het gloeilicht aan, het roeilicht
waarmee je boeren bevrijdde uit
de dode hoek van de rivier, de niets
ontziende rivier, veulen van het altijd
drachtig land uit de doeken
van Maurice Sys en je vriend Vic Dooms,
de postbode met gedempt palet
die in zijn huiskamer achter het kerkhof
lof van je zong. Jij was zelf een schilder.
Je schilderde het dorp in een krachtmeting,
in kavels van kleur. In die concrete kunst
van jou schilderde je als een golfspeler.
Met oog voor de loop van alle welvingen.
Tot de bal aan het rollen ging. Onuitputtelijk.

© Steven Van de Putte

Foto ©